Wygrzewanie posadzki przy elektrycznym ogrzewaniu podłogowym to kontrolowane nagrzewanie podkładu przed ułożeniem wykończenia. Może wspomagać usuwanie wilgoci, ale wymaga zgodności z instrukcjami jastrychu i systemu grzejnego. Nie każdy kabel grzejny ani mata grzejna mogą służyć do suszenia wylewki.
Najpierw jastrych, czyli podkład pod płytkami, panelami lub drewnem, musi przejść wymagany okres wiązania i pielęgnacji. Możliwość chodzenia po nim nie oznacza gotowości do włączenia ogrzewania. Zbyt wczesne nagrzewanie może zakłócić ten proces i zwiększyć ryzyko uszkodzeń.
Termin rozpoczęcia, temperaturę i przebieg wygrzewania należy ustalić dla konkretnego materiału. Sama nazwa „jastrych cementowy” lub „anhydrytowy” nie wystarcza. Ważne są również grubość podkładu, warunki w pomieszczeniu i położenie ogrzewania. Kabel zatopiony w jastrychu pracuje inaczej niż mata ułożona w kleju pod płytkami. Jeżeli instrukcja systemu wymaga wyschnięcia wylewki przed uruchomieniem, funkcja termostatu nie znosi tego ograniczenia.
Nie należy kopiować nastaw z procedur ogrzewania wodnego. Podana w nich temperatura wody zasilającej instalację nie jest temperaturą podłogi mierzoną przez czujnik. Wpisanie takiej samej wartości do termostatu elektrycznego może prowadzić do niewłaściwego nagrzewania.
Niektóre modele termostatów posiadają funkcję pierwszego wygrzewania. W jednym z nich działa ona następująco:
- Program trwa 21 dni i stopniowo uruchamia ogrzewanie podłogowe.
- W czasie programu zwykła obsługa termostatu jest zablokowana, ale użytkownik może wyłączyć tę funkcję.
- Program można zastosować tylko wtedy, gdy odpowiada wymaganiom jastrychu i systemu grzejnego.
- Zakończenie programu nie potwierdza wyschnięcia podkładu ani gotowości do ułożenia podłogi.
Automatyka ułatwia prowadzenie nagrzewania, lecz nie zastępuje oceny wykonawcy. Wilgoć uwalniana z podkładu musi opuszczać pomieszczenie, dlatego potrzebna jest wentylacja zgodna z zaleceniami dla danego etapu prac. Warto zachować protokół z datami, przebiegiem wygrzewania i przerwami.
Przed ułożeniem wykończenia wykonawca powinien sprawdzić wilgotność metodą wymaganą dla zastosowanych materiałów, często karbidową, oznaczaną jako CM. Wynik trzeba porównać z wymaganiami podkładu, kleju i wykończenia. Nie ma jednego dopuszczalnego poziomu wilgotności dla wszystkich podłóg. Brak kropli pod przyklejoną folią nie zastępuje pomiaru odbiorowego.
Przed rozpoczęciem ustal z wykonawcą właściwą procedurę, a elektrykowi pozostaw sprawdzenie gotowości instalacji grzejnej do uruchomienia. Jeśli po cyklu podkład nadal jest zbyt wilgotny, dalsze suszenie trzeba uzgodnić z wykonawcą. Nie należy automatycznie powtarzać tego samego programu.