Metoda programu

Jak działa Floor Heat Planner - metoda i zakres obliczeń

Poznaj zakres Projektanta: pole grzejne, wariant kabla, trasa, czujnik i kontrola obciążenia. Sprawdź dane wejściowe oraz ograniczenia wyniku.

Ilustracja poglądowa kabla grzejnego
Ilustracja poglądowa kabla grzejnego

Floor Heat Planner wspiera przygotowanie układu elektrycznego ogrzewania podłogowego. Łączy geometrię pomieszczenia z rzeczywistymi wariantami kabla oraz ograniczeniami podłogi i termostatu. Wynik zależy od danych wprowadzonych przez użytkownika i stanu Katalogu.

Dane wejściowe

  • Obrys pokoju, wymiary, drzwi, stała zabudowa i dostęp do miejsca termostatu.
  • Granice pola grzejnego oraz odsunięcia od ścian i wyposażenia.
  • Wykończenie, konstrukcja podłogi, grubości i właściwości wymagane dla systemu.
  • Cel ogrzewania i przyjęta moc na jednostkę powierzchni.
  • Model kabla, fabryczne SKU, termostat oraz wymagania czujnika.

Co program oblicza

Powierzchnia obrysu pomieszczenia jest obliczana z geometrii wielokąta. Dostępne pole grzejne program szacuje przez próbkowanie powierzchni po uwzględnieniu granic strefy, odsunięć i zabudowy. Ta wartość jest przybliżeniem numerycznym; nie należy traktować jej jako pomiaru geodezyjnego ani dokładnego pola wszystkich warstw budowlanych.

Program sprawdza dostępne fabryczne długości i deklarowane moce SKU. Następnie wyszukuje trasy w zadanej geometrii oraz ocenia pełną długość kabla, rozstaw, gięcia, odstępy, dojście zimnego końca, położenie czujnika i pokrycie strefy. Ostateczna trasa przechodzi sprawdzenie ograniczeń kabla. Sam wynik prostego wzoru na rozstaw nie wystarcza do jej wyznaczenia.

Kontrola elektryczna obejmuje napięcie i limity obciążenia wybranego sterownika zapisane w Katalogu. Jeżeli obwód wymaga podziału, trzeba ocenić wynikowy układ, liczbę termostatów i rzeczywiste warunki zasilania. Program nie projektuje automatycznie rozdzielnicy, doboru zabezpieczeń ani lokalizacji dopuszczalnej w konkretnej łazience.

Założenia cieplne i granice wyniku

Projektant nie oblicza strat ciepła budynku ani obciążenia cieplnego pomieszczenia. Wartość W/m² jest celem użytkownika lub punktem startowym zależnym od rodzaju pokoju. Dla ogrzewania pomieszczenia trzeba porównać dobraną moc z odrębnym obliczeniem cieplnym. W trybie ogrzewania pomieszczenia program wymaga dostępnego pola i szacunkowego pokrycia ogrzewaniem co najmniej 80% całej podłogi. To reguła tego narzędzia, a nie dowód pokrycia zapotrzebowania na ciepło.

Program nie symuluje rzeczywistej temperatury powierzchni, czasu nagrzewania ani rachunku za energię. Nie potwierdza stanu podłoża, wilgotności, wykonanych pomiarów, uprawnień instalatora ani zgodności wszystkich materiałów z lokalnymi wymaganiami.

Aktualność danych i odpowiedzialność

Katalog rozróżnia model i wariant SKU oraz przechowuje źródła, parametry i rewizje. Projekt zachowuje użyte dane, aby aktualizacja katalogu nie zmieniała po cichu wcześniejszego doboru. Komunikat o zmianie danych wymaga ponownego sprawdzenia. Brak parametru albo niepotwierdzona konstrukcja nie oznaczają zgodności.

Użytkownik odpowiada za prawidłowe dane wejściowe. Osoba projektująca i instalator weryfikują dobór oraz warunki wykonania, a kwalifikowana osoba wykonuje wymagane pomiary i odbiór. Raport programu dokumentuje obliczenie i jego założenia; nie zastępuje protokołu pomiarowego ani zatwierdzenia instalacji.

Zapis i podstawa metody

Kopia robocza jest zapisywana w przeglądarce. Plik projektu pozwala zachować własną kopię i wrócić do pracy, a raport zestawia wynik oraz rewizje danych. Opis metody przygotowano na podstawie kodu Projektanta, kontraktu Katalogu i dokumentacji produktów; aktualność opisu sprawdza się przy każdym wydaniu programu.